X
تبلیغات
سرزمين شيمي - بازیافت انواع زباله

سرزمين شيمي

بازیافت انواع زباله

بازیافت انواع زباله

برای دفع صحیح و بهداشتی زباله ها، بایستی زباله ها را با توجه به جنس اجزاء تشكیل دهنده آن جدا سازی كرد. زباله ها شامل زباله های تر و خشك است.زباله های تر مثل پوست میوه، سبزیجات، پسمانده های فضای سبز و ... زباله های خشك و فساد ناپذیر مانند انواع فلزات، پلاستیكها، پارچه، شیشه، چوب و كاغذ است.

پس مانده های گیاهی و حیوانی برای ساخت كود و كمپوست استفاده می شود. به كود تهیه شده از مواد آلی موجود در زباله، كمپوست گفته می شود. شیشه را برای تبدیل و بازیافت آن، كاغذ را برای استفاده مجدد در ساخت كاغذ و مقوا باید در محل های جداگانه گذاشت. از این مواد بی مصرف می توان با انجام اعمال و تغییراتی بر روی آنها، دوباره استفاده كرد.

بازیافت ضایعاتی مثل آلومینیم، شیشه و كاغذ و لحاظ اقتصادی بسیار با صرفه است.

بازیافت فلزات

      جستجو درباره بازیافت فلزات در نشریات چاپ شده می تواند بسیار مشکل باشد زیرا منابع جداگانه زیادی با اطلاعات مربوطه موجودند.گروه هایی که با این موضوع سر و کار دارند عبارتند از:مهندسین متالورژی.مهندسین شیمی.مهندسین معدن.شاغلان مدیریت زباله.مهندسان محیط زیست و دانشمندان و هر کدام از این ها با بحث هایی که به منابع انرژی و آلودگی اشاره دارند ارتباط نزدیک دارند.مانند بحث های اجتماعی.اقتصادی و سیاسی.بنابراین نتایج مطالعات و اطلاعات علمی می تواند در شمار عظیمی از مجله ها.گزارش ها و کتاب ها ظاهر شود.هدف این فصل عبارت است از: بررسی مختصر بحث های مهمتر این موضوع .معین کردن نشریات مهم و معرفی کردن واژگان و تعریفاتی که برای صنعت فلزات ثانوی استفاده می شوند.یکی از اهداف اصلی این کار مهیا کردن شرح کامل تکنولوژی مدرن فلزات ثانوی است.

      بقای منابع به وسیله استفاده دوباره و بازیافت مواد شاید به هزار سال افزایش یابد که بازیافت فلزات و آلیاژها می تواند نمونه ای از این فعالیت ها باشد.به طوری که تخمین زده می شود از زمانی که تمدن شکل گرفته تا سال 1900 یک میلیارد تن فلز تولید شده است.این رقم تا سال 1950 به پنج میلیارد تن افزایش یافته است و در سال 1980 به تنهایی ۵.۸ میلیارد تن فلز تولید شده است.این افزایش سرسام آور تولید فلزات گروه های مربوط به محیط زیست و جنگل ها را برانگیخت که در طی بیست سال اخیر برای کاهش آلودگی مقدار مصرف اولیه را تعدیل کنند و سطح بازیافت را افزایش دهند.به گونه ای که به ازای هر تن فلزی که بازیافت می شود زباله هایی که از تولید مواد اولیه به وجود می آید کاهش می یابد:

چهار تن برای آهن

دویست تن برای مس

دویست هزار تن برای پلاتین

در مجموع 50 الی 90 درصد کاهش مصرف انرژی

به علاوه با توجه به آمارهای بالا سالانه دویست الی سیصد میلیون تن فلز قراضه کاهش می یابد.

      در سال 1974 در ایالت کینگ دام نشریه ای با عنوان "جنگ با زباله و سیاست بازیافت" چاپ شد.که گر چه فقط شامل چند توصیه بود ولی باعث شد که امر بازیافت به طور عمومی و سیاسی افزایش یابد. به دنبال آن در سال 1976 اولین گزارش انجمن مدیریت زباله (W.M.A.C) منتشر شد تحت عنوان "یک مدیریت فراگیر زباله باید در کنار علم و اقتصاد به عنوان یک هدف مطرح شود به گونه ای که از تولید بیشتر زباله جلوگیری شود و از موادی که تولید می شوند در تمام مراحل استفاده بهینه شود."مهمتر عمل "کنترل آلودگی" در سال 1974 و عمل "حفاظت محیط زیست" در سال 1990 بود که موجب شد بسیاری از نوشته ها به سیاست بازیافت به عنوان تنها راه چاره بنگرند.

اهمیت بازیافت مواد از زباله ها از چند لحاظ است:

۱.افزایش بهای بعضی از سنگ های معدنی.

۲.این حقیقت که بهره برداری طولانی از منابع سبب تمام شدن آن ها خواهد شد اگر بازیافت صورت نگیرد.

۳.تلاش ملی و بین المللی برای حفظ بهای معادن مانند اعمال سازمان OPEC

۴.حفظ واردات (فلزات و انرژی)

۵.افزایش فشار بر کشورها برای خود کفایی در استراتژیک کالا

۶.افزایش اهمیت کنترل آلودگی

۷.افزایش پس اندازها

۸.و اینکه افزایش بهای موادی که مستقیم از سنگ معدن به دست می آیند موجب استفاده بیشتر از مواد بازیافتی می شود.

      قابل توجه است که هر جامعه به طور کلی هنگامی که دارای تجهیزات کمی است متوجه منابع خود نیست و هنگامی که در خطر و تهدید است به محیط زیست خود توجهی نمی کند.

برای استفاده بهتر از منابع باید با بقای مواد و هزینه انرژی تعادل برقرار کنیم.بحران انرژی 1973 باعث شد که بسیاری از پروژه ها به بقای انرژی توجه کنند.اما بعد از آن به نظر می رسد که مصرف انرژی و مواد اولیه افزایش یافته است.یکی از دلایل کاهش بهره برداری از معادن و سنگ های معدنی تولید بیشتر زباله است که این باعث توجه بیشتر به زباله ها نیز شده است.به علاوه احساس نیاز به زمین جمع آوری زباله در حال افزایش است.در بعضی کشورها زمین جمع آوری خود یک منبع کمیاب است.چنین عواملی باعث شده است که بهره برداری از منابع محدود شود.

      مباحثه های زیادی در این مورد و موضوع های وابسته وجود داشته است که بعضی از مناسب ترین مشاهدات به طور خلاصه اینگونه است:

"ممکن است روزی بیاید که سیاستمداران ما منابعی را که در طی 350 سال به وجود آمده اند مصرف کنند.که به خاطر این گناه نسل آینده هرگز ما را نخواهند بخشید."

 "جامعه مدرن بیشتر به انهدام تاکید دارد تا کنترل و بازیافت.و اینکه منابع ما محدود هستند و از آن جایی که روش های دفع زباله هنوز خیلی ابتدایی است. از قبیل سوزاندن. دفن کردن.ریختن در رودخانه ها و دریاها که اینها توام شده اند با تکنیک های پیشرفته فشردن و سوزاندن که به عنوان انهدام زباله به کار می روند. "

" تقریبا خیلی دیر است برای بیدار شدن از کابوسی که ممکن است جهان ما در میان زباله های خود غرق شود."

"دستاوردهای محیطی حاصل از افزایش بازیافت کاهش می یابند به خاطر استخراج ته مانده های معدنی و افزایش آشغال ها و آلودگی ها که خود اینها سبب کاهش انرژی و گسترش زمین های زباله دانی می شوند."

از این ملاحظات مختصر می توان چنین دریافت کرد که بازیافت نقش مهمی در مورد محیط زیست.انرژی.منابع و آلودگی ایفا می کند که در مورد هر کدام ذیلا توضیح داده شده است.

      انرژی:بقای درست به این معنا است که از منابع حداکثر استفاده شود با حداقل تلفات هم برای مواد و هم برای انرژی.به طور متوسط مصرف کننده به مشکلات دفع زباله فکر نمی کند.بی مقدمه می توان گفت شیئی که به سطل زباله انداخته می شود فراموش شده است.مثلا دور انداختن یک ظرف نوشیدنی آلومینیومی معادل است با اتلاف انرژی برابر با دور ریختن بنزین به اندازه نصف همین ظرف.(ساختن یک پوند آلومینیوم از مواد اولیهBTU 95000 انرژی مصرف می کند در مقایسه با ساختن یک پوند آلومینیوم به وسیله بازیافت که BTU 4300 انرژی مصرف می کند) جدول زیر به وضوح کاهش انرژی را که به وسیله بازیافت حاصل می شود برای بعضی از مواد معمولی نشان می دهد.

آهن و فولاد       آلومینیوم            کاغذ

7۰-60%           95-90 %           55-30%       کاهش انرژی مصرفی

   95%                100%                130%        کاهش زباله های جامد

  30%                  95%                  95%           کاهش آلودگی هوا

      انرژی مورد نیاز برای تولید آلومینیوم بیشتر در سلول های کاهش مصرف می شود.به همین دلیل هزینه کل انرژی مانند بیشتر فلزات به قیمت سنگ معدن وابسته نیست.با وجود این انرژی مورد نیاز برای برای استخراج آلومینیوم به وسیله معدن کاری بوکسیت تا رسیدن به شمش نهایی حدود 300000 مگاژول بر تن است.در مقایسه با انرژی مورد نیاز برای آلومینیوم ثانوی که 9288 مگاژول بر تن برای قطعات و صفحه ها و 17996 مگاژول بر تن برای سیم ها و کابل های کهنه است.از این رو حتی کاهش قیمت ها تاثیر چندانی در هزینه نهایی تولید از سنگ معدن ندارد و این خود مزیتی است که گرایش را به سوی مواد ثانوی (قابل بازیافت) افزایش می دهد.

بازیافت كاغذ

معمولاً به نامه ها و دست نوشته های به درد نخور و آگهی های تبلیغاتی به عنوان خطری زیست محیطی فكر نمی كنیم، فقط وجود آنها را مزاحم به حساب می آوریم. ولی اگر یك سال تمام كاغذهای ناخواسته (به ازای هر نفر) جمع آوری شود معادل 5/1 اصله درخت خواهد بود اگر همه این كار را انجام دهند مجموع كل آن به 100 میلیون اصله درخت در سال می رسد. كاغذ بازیافت شده می تواند به سهولت و بدون افت كیفیت، جانشین كاغذ تازه شود. روزنامه ها، راحت ترین مواد برای بازیافت كاغذ هستند. كاغذهای بازیافتی كه معمولاً در رنگ های تیره تر موجود هستند از نظر بهداشتی با كاغذهای سفید تفاوتی ندارند.

كاغذهای تحریر سفید، كاغذ روزنامه، دفتر مشق، كاغذ دستگاه تكثیر، مجله و مقوا برای بازیافت مناسب هستند. كاغذهایی مانند كاغذهای قدیمی زرد شده، كاغذ فاكس، كاغذ كاربن، كاغذ گلاسه و براق، كاغذ برچسب دار از كاغذهای نامناسب برای بازیافت هستند.

آیا می دانید برای تولید یك تن كاغذ جدید باید پانزده درخت تنومند را قطع كنیم، در حالی كه برای تهیه  همین مقدار كاغذ از كاغذ بازیافتی احتیاج به چوب نیست. در روش بازیافتی، میزان انرژی مورد نیاز به یک چهارم كاهش می یابد و همچنین آب مورد نیاز در این فرآیند به كمتر از یک صدم تقلیل می یابد.

بازیافت پلاستیك و شیشه

در حال حاضر می توان مانند گذشته به جای كیسه های پلاستیكی از كیسه های پارچه ای و یا كیف های با دوام برای خرید كردن استفاده كرد. برای صرفه جویی در مصرف كیسه پلاستیك، می توان از كیسه پلاستیكهای مصرف شده به جای كیسه زباله استفاده كرد.

برای نگاهداری مواد غذایی می توانیم از ظروف آلومینیومی، لعابی و یا پلاستیكی در دار به جای كیسه های فریزر و یا طلق های پلاستیكی چسبان استفاده كنیم.

بهتر است بطری ها و شیشه ها پس از مصرف محتویات آن شسته شود.

در موقع خریدن وسایل پلاستیكی، هرگز پلاستیك های رنگی را انتخاب نكنید و تا آن جایی كه ممكن است از مصرف ظروف یك بار مصرف اجتناب كنید.

آیا می دانید با به كاربردن شیوه های صحیح و ساده زندگی، می توان مصرف پلاستیكها را محدود كرد. پلاستیك ها از نفت كه منبعی غیر قابل تجدید است، ساخته می شود. پلاستیكها به علت اینكه غیر قابل تجزیه هستند از زباله های پایدار آلودة محیط زیست محسوب می شوند.

در ضمن یادتان باشد شیشه های حاوی مواد شیمیایی، داروها و ... را در داخل جعبه های مخصوص جمع آوری شیشه برای بازیافت قرار ندهید.

شیشه ای كه امروز دور انداخته می شود، ممكن است پس از هزار سال دیگر هم روی زمین قرار داشته باشد. برای تولید شیشه مقدار زیادی انرژی به مصرف می رسد و این در حالی است كه با بازیافت شیشه های قدیمی علاوه بر استفاده از شن و ماسة كمتر، انرژی كمتر نیز مصرف خواهد شد.

بازیافت آلومینیم

برای حفظ بهداشت محل نگهداری قوطی های مصرف شده آلومینیمی و بازیافت صحیح تر وبهداشتی تر می توان آنها را شسته و در جایی معین جمع آوری نمود. ظروف وضایعات آلومینیم به هر شكلی كه باشد قابل بازیافت است، بنابراین فویل آلومینیمی قوطی های نوشابه و كنسرو، بشقاب، چارچوب پنجره ها و حتی تراشه های آلومینیم در كارگاهها و حلقه های بازكننده قوطی نوشابه ها را می توان جمع آوری و بازیافت كرد.

آیا می دانید تولید آلومینیم از آلومینیم بازیافت شده به 90 درصد انرژی كمتری از تولید آن از سنگ معدن نیاز دارد و همچنین بازیابی آلومینیم، آلودگی های مربوطه را 95 درصد كاهش می دهد.

بیایید با جمع آوری و بازیافت آلومینیم، آلودگی های زیست محیطی را به مقدار زیاد كاهش داد و در مصرف انرژی صرفه جویی نماییم.

كاهش زباله از طریق پیروی از الگوی صحیح مصرف و بهبود رفتارها چگونه است؟

1- حتی الامكان باید از مصرف نایلون خودداری كنیم زیرا پلاستیك هایی كه مورد استفاده ما هستند اغلب قابل استفادة مجدد نیستند. پلاستیك ها از مواد غیر قابل تجزیه هستند و محیط زیست را به شدت آلوده می كنند.

2- تا جایی كه امكان دارد باید از ظروف یك بار مصرف استفاده نكنیم.

3- بهتر است خریدهای هفتگی یا روزانه را محاسبه كرده و به اندازه نیاز خود و خانواده خرید كنیم تا مواد غذایی سالم را به خاطر كهنه شدن و فساد به زباله تبدیل نكنیم.

4- در خریدهای روزانه، غالباً بیش از حد لزوم از پاكت، نایلكس، مقوا و ... برای حمل جنس های خریداری شده استفاده می شود. باید از مصرف بی مورد این موارد خودداری كنیم.

5- از ظروف پلاستیكی با دوام و در دار برای نگهداری مواد غذایی در یخچال و یا مواد غذایی خشك مانند قند و شكر و یا ادویه استفاده كنیم.

6- از تمام قسمتهایی كاغذ و همین طور دوروی كاغذ استفاده كنیم.

7- بهتر است به همراه دستمال كاغذی، یك یا دو دستمال پارچه ای نرم وقابل شستشو به همراه داشته باشیم تا به این ترتیب مصرف دستمال كاغذی را كاهش دهیم.

8- از لامپ های كم مصرف و یا لامپ های مهتابی كه برق كمتری نسبت به لامپ های معمولی مصرف می كنند، استفاده كنیم.

9- باید غذا را به اندازه ای كه می خواهیم بخوریم در ظرف بریزیم  تا به این ترتیب مواد غذایی را تبدیل به زباله نكنیم.

10- از خرده نان، پس م

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم فروردین 1389ساعت 0:59  توسط علیرضا  |